The role of attention on scene recognition
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Boğaziçi Üniversitesi, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: BERHAN ŞENYAZAR
Danışman: İNCİ AYHAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Li, VanRullen, ve Koch'un 2002 yılında yaptıkları çalışma sahne tanımada dikkatin rolünün çok az, belki de hiç olmadığını göstermiştir. Sahne tanımada dikkatin rolünün olmadığını ileri süren bu görüşle çelişir şekilde Cohen, Alvarez, ve Nakayama (2011), basit-anlam seviyesinde sahne sınıflandırması ve nesne tanıma performansının aynı anda dikkat gerektiren başka bir görev ile birlikte gerçekleştirildiğinde düştüğünü göstermiştir. Biz bu tezde, Cohen ve grubunun kullanmış olduğu ikili-görev paradigmasını daha güvenilir (Greene & Oliva, 2009a) bir psikofizik yöntemi ile bir arada kullanarak sahne tanıma performansını farklı dikkat yükü durumlarında ve sahne tespit etme, sahnenin uzamsal yapısı ve işlevini tanıma, ve yüksek- ve basit-anlam seviyelerinde sınıflandırma gibi geniş bir aralıktaki sahne tanıma görevleri bağlamında ölçüp karşılaştırdık. Sonuçlar, anlamlı sahne uyaranlarını tanımada doğru yanıtların %75'e ulaştığı en düşük gösterim süresinin tekli-görev durumdan ikili-görev duruma geçişte arttığını ve buna bağlı olarak sahne tanıma performansının düştüğünü gösterdi. Benzer bir düşüşün ikincil görev olarak sunulan çoklu-nesne takibi performansında da gözlemlenmesi, sahne tanıma ve çoklu-nesne takibi görevlerinin aynı dikkat kaynağını paylaşabiliyor olabileceğine işaret etti. Çalışmamızın son aşamasında, literatürde var olan bir bilişimsel model kullanarak, dikkat modülasyonu içermeyen ileri beslemeli bir modelin davranışsal sonuçları ne kadar açıklayabileceğini test ettik. Sonuçlar, davranışsal sahne tanıma performansının ileri beslemeli modelin tahminlerine sadece ikili-görev durumlarında, dikkat mekanizmaları halihazırda meşgulken uyduğunu, tekli-ödev durumlarındaysa modelin "zor" addettiği sahneler için davranışsal performansta düşüşün olmadığını ve büyük ihtimalle dikkat mekanizmalarının devreye girmiş olabileceğini gösterdi.