Processing reflexives in the second language: Evidence from eye tracking
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Boğaziçi Üniversitesi, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: MÜNİR ÖZTURHAN
Danışman: NAZİK DİNÇTOPAL DENİZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışma, İngilizce öğrenen Türklerin İngilizce'deki dönüşlülük zamirlerini (himself/herself) nasıl işlemlediklerini incelemektedir. İngilizce öğrenenlerin dönüşlülük zamirleri için öncül geri alma davranışlarında sözdizimsel gereksinimleri veya söylemin önceliği ya da doğrusal yakınlık gibi diğer bilgi türlerini kullanıp kullanmadıklarını test etmek için iki göz izleme deneyi ve bir kalem-kâğıt öncül tanımlama görevi kullanılmıştır. İki göz izleme deneyindeki deney materyalleri, Sturt (2003) 'ten alınmıştır.Veriler 95 adet ileri düzeyde İngilizce bilen kişilerden toplanmıştır. Sonuçlar, İngilizce öğrenen Türklerin anadil konuşmacılarına benzer şekilde dönüşlülük zamiri için öncül alma işlemi sırasında dönüşlülük zamirlerinin bağlanması gereklilikleri ile ilişkili yapısal kısıtlamaları kullanabildiklerini ama yapısal bilginin kullanımı konusunda daha yavaş olduklarını göstermiştir. İngilizce öğrenen Türkler'deki yapısal bilginin kullanımı sadece daha sonraki işlemleme aşamalarını yansıtan göz izleme ölçümleri için gözlemlenmiştir. İki göz izleme deneyinde, söylemin belirginliği ve doğrusal yakınlık gibi yapısal olmayan ipuçlarının kullanımına rastlanmamıştır, ama öncül tanımlama görevinde söylemle ilgili bilgilerden yararlandıkları görülmüştür (ama yerel olan ismin dönüşlülük zamiri için öncül olarak seçilmesi yüzde 79'tur). Bu sonuçlar ana dili olmayan konuşmacıların gerçek zamanlı cümle işlemleme sırasında yapısal ipuçlarına (dönüşlülük zamirinin bağlanması ile ilgili sözdizimsel kısıtlamalar) göre yapısal olmayan ipuçlarına (söylemin önceliği veya doğrusal yakınlık) daha fazla güvendiği varsayımına karşıdır (Clahsen & Felser, 2006).