Locals and migrants in the Late Ottoman Empire: A study of state-society and intercommunal relations in the Izmit District, 1877-1914

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Boğaziçi Üniversitesi, ATATÜRK İLKELERİ VE İNKILAP TARİHİ ENSTİTÜSÜ, ATATÜRK İLKELERİ VE İNKILAP TARİHİ ENSTİTÜSÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2021

Tezin Dili: İngilizce

Öğrenci: BERK KOÇ

Danışman: NADİR ÖZBEK

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu tez, 1877-1878 Rus-Osmanlı Savaşı'ndan sonra Osmanlı İmparatorluğu'na yapılan kitlesel göçün İzmit Sancağı'nda yerel halk, göçmenler ve devlet üzerindeki sosyal, ekonomik ve siyasi etkilerini, ve tarafların birbirlerine karşı verdiği gündelik tepkileri incelemektedir. Çalışma, geç Osmanlı döneminden Birinci Dünya Savaşı'na kadar olan süreçteki dönüm noktalarında İmparatorluk'un en büyük etnik-dini milletleri ile yereldeki devlet arasındaki ilişkisel değişiklikleri tartışarak yerel halktan ve göçmenlerden bürokratlara ve diğer çeşitli yerel aktörlere kadar sıradan insanların göç sonrası deneyimlerinin bir analizini sunmayı amaçlamaktadır. İzmit Sancağı üzerine bir monografi olarak bu çalışma, aynı zamanda 1877-1914 döneminde yönetim, demografi ve sosyo-ekonomik koşullarda meydana gelen değişiklikleri belgelemeyi amaçlamaktadır. Sosyo-politik ve ekonomik düzlemde çalkantılı geçen II. Abdülhamit ve II. Meşrutiyet dönemlerindeki iskân yönetimi, göçmenlerle yerlilerin entegrasyon süreçleri ve devlet politikalarına ve birbirlerine karşı verdikleri tepkiler, sıradan insanların devlet oluşumunun sessiz nesnelerinden ziyade aktif özneleri olduklarını göstermektedir. Bu tez, günlük hayatta kalma mücadelesinin ve toprak ve doğal kaynaklar üzerindeki rekabetin, yerlileri ve göçmenleri önemli yerel aktörlere dönüştürdüğünü, fakat aynı zamanda farklı etnik-dini gruplar arasındaki düşmanlığı şiddetlendirdiğini, özellikle İmparatorluk'un Hıristiyan tebaasını yabancılaştırdığını savunmaktadır.