Working class formation in Turkey, 1946-1962


Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Boğaziçi Üniversitesi, ATATÜRK İLKELERİ VE İNKILAP TARİHİ ENSTİTÜSÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2011

Tezin Dili: İngilizce

Öğrenci: BARIŞ ALP ÖZDEN

Danışman: NADİR ÖZBEK

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışma İkinci Dünya Savaşı'nın bitiminden 1960'lı yıllara uzanan dönemde işçilerin gündelik hayat deneyimlerini ve çalışma ve yaşam koşullarını anlamlandırma biçimlerindeki değişimi incelemektedir. Çalışmanın başlıca amaçlarından biri işçi sınıfının büyük şehirler ve tekstil işyerlerinden iş hayatını düzenleyen mevzuat ve sendikal siyasete kadar geniş bir alanda tarihsel sürecin önemli bir unsuru haline geldiğini göstermektir. Birçok üreticinin tarımsal ekonomiden büyük kentlerdeki sanayi işlerine doğru kaymasına ve ücretli emek formunun yayılmasına tanıklık eden dönem içerisinde işçi sınıfı hem faal bir güç hem de farklı aktörler arasındaki çatışmaların bir konusu haline gelmiştir.Bu çalışma yapısalcı genellemeleri sorgulamak ve özgül tarihsel bağlamları tekrar görünür kılmak amacıyla gündelik hayat kavramsallaştırmasına başvuruyor. Bu bakış açısından hareketle çalışma, işçilerin büyük şehirlerdeki barınma koşulları ve boş zaman faaliyetleri gibi ayrıksı bir sınıf kimliğinin ve dayanışma örüntülerinin ortaya çıkışını mümkün kılan yerel ve gündelik bağlamlara yoğunlaşıyor. Benzer bir biçimde değişen endüstriyel disiplin rejimleri ve bunların sınıf kültürü ve kimliği üzerindeki etkileri, bir yandan işçilerin deneyimlerindeki çeşitliliği ortaya çıkarmak, diğer yandan da direniş ve kolektif eylem imkânlarını tespit etmek amacıyla tartışılıyor. Çalışma, sınıf tanımının sınırları, emeğin değişen anlamları ve sendikaların rolü üzerine devlet ve işçi birlikleri arasındaki farklı fikirlerin ve çatışmaların tartışılmasıyla sonuçlanıyor.