Wittgenstein naturalizing language: From sublimation of logic in the Tractatus to its contextualization in the investigations


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Boğaziçi Üniversitesi, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: İngilizce

Öğrenci: ÜMİT ÖMÜR SALAR

Danışman: CHRYSI SIDIROPOULOU

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Wittgenstein yeni felsefesini, Tractatus'taki eski görüşlerine karşıt olarak geliştirir. Bunu biz bu tezde, iki anlamı olan 'mantık' ile ilgili olarak kendisinin rehberliğinde yapıyoruz: dilin mantığı (yani dilin özü) ve mantık bilimi, yani felsefe (Bölüm 1). Wittgenstein'ın yeni mantık görüşünün özünün bağlamsallaştırma olduğunu görüyoruz: dil herhangi bir 'biçimsel birliğe' sahip değildir, ancak bir fenomenler 'ailesidir' (Bölüm 2). Mantığın yalnızca düşünceyle ilgilendiği varsayımı terk edilir; etkinlik artık mantığın bir parçasıdır. Benzer şekilde, felsefe de 'mantıksal analiz'den tekil örneklerin incelenmesine geçer: "bir dil-oyununu betimleyen her şey mantığın parçasıdır." (Kesinlik Üzerine, §56; Bölüm 3). Ancak felsefenin kendisi de dili kullandığından bir bağlama ait olmalıdır. Bu da felsefi problemler aracılığıyla sağlanır (Bölüm 4). Wittgenstein'ın Tractarian mantıksal belirlenim anlayışını çürütmesini ve Mantık Problemi'ne getirdiği çözümü 5. Bölüm'de gösteriyoruz: kavramların ve dolayısıyla dilin varlığı, diğer şeylerin yanı sıra, bazı durumlara ilişkin yargılarda tam bir mutabakata bağlıdır (paradigmatik örnekler). Bölüm 6'da Metodolojik Çıkmaz'ı formüle ediyoruz: dilin doğasını aynı dili kullanarak incelediğimiz için, söylediklerimiz kendi kendine uygulanır ve bu da tutarsızlık doğurur (kuvvetle muhtemel). Tractatus bu çıkmazın üstesinden gelememenin bir örneğidir. Wittgenstein'ın yeni görüşüne göre, herhangi bir dil kullanımının anlamlı olması için bir bağlamda bir şey yapması gerekir. Wittgenstein felsefe yapışına felsefi problemleri çözme işlevi yükler. Bu tezin anlamlı olması için bizim de böyle bir işleve ihtiyacımız var: Wittgenstein'ın görüşlerini Tractatus'un 'Kararlı Okuması' diye adlandırılan yaklaşıma uygulamamızın nedeni budur (Bölüm 7). Amacımız bu okumanın yanlışlığını kanıtlamak, bu yargıda tam bir mutabakat çağrısında bulunmak ve bu okumaya bir son vermektir.