Love, reason and transcendence: 'Ineffable' love and the limits of sense

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Boğaziçi Üniversitesi, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2022

Tezin Dili: İngilizce

Öğrenci: BUSE KURTAR

Danışman: CHRYSI SIDIROPOULOU

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Aşk, en harika fenomenlerden biridir eğer ki en harikası değilse. Bu nedenle Yüksek Lisans tezimde hem ampirik dünya olarak "duyu(m)" hem de dilsel ifade olarak "anlam, algı" tanımlarını barındıran 'sense' kavramının ifade ettiklerinin sınırlarına zıt olarak aşkınlık, İlahi olan ile münasebetiyle aşk kavramını inceliyorum. Eflatun'un Phaedrus ve Phaedo ile ilintili olarak Sempozyum'unun ve İlham Dilman'ın Aşk: Formları, Boyutları ve Paradoksları'nın karşılaştırmalı yakın okumasıyla, Aşk'ın normatif bir anlayışını savunuyorum. Özellikle Aşk (Yunanca erôs) anlayışına insan ve İlahi, ölümlü ve ölümsüz arasında olan; bedensel aşktan Güzellik Formu'na yükseliş olarak odaklanıyorum. Bu çerçevede, aşkın "anlatılamaz" öznel bir içsel deneyim olan aşkınlık olarak etik bir temeli olduğunu iddia ediyorum, ve Sokratik diyalogların ana karakteri olarak Sokrates'in kurgu bir karakter olduğunu ve Platon'un Akıl ile Aşkınlık arasındaki Aşkı açıklamasının ana argümanı olduğunu savunuyorum. O [Sokrates], kişileştirme yoluyla, "belirli bir bakış açısı" almamanın, bunun yerine çeşitli diyaloglar içinde bağlamlar olarak faaliyet gösteren aktif ve dinamik bir sorgulama durumunda olmanın somutlaşmasını gösterme amacına hizmet eder. Bunun, Platon'un yaşamaya değer bulduğu özel ve belirli bir yaşam biçiminin, yani felsefi bir yaşamın ahlaki boyutlarını ortaya çıkarmak için olduğunu savunuyorum.