A critical assessment of hume's and al-Ghazālī's views on critique of causation


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Boğaziçi Üniversitesi, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2018

Tezin Dili: İngilizce

Öğrenci: ZAHRA KARANDISH

Danışman: SUN DEMİRLİ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu tez al-Ghazālī ve David Hume'un nedensellik üzerine görüşleri arasında benzerlikleri ve ayrıştıkları noktaları konu ediniyor. İslam felsefecisi Al-Ghazālī'nin nedenselliğin zorunlu olduğu görüşünü Hume'dan asırlar önce konu etmesi bu mukayeseyi daha ilginç kılmaktadır. Her ne kadar Al-Ghazālī ve Hume'un görüşleri benzerlik göstersede bu görüşler arasında önemli farklar bulunmaktadır. Her iki felsefeci de doğada olgular ve nesneler arasında mantıksal bir zorunluluk olduğu görüşünü reddediyor, ve bu tür olgular ve nesneler arasında her hangi bir zorunlu bağlantıyı gözlemleyebileceğimizi yada böyle bir bağlantının varlığı hakkında çıkarım yapabileceğimizi reddeden argümanlar veriyorlar. Bununla beraber, Al-Ghazālī ve Hume'un görüşleri arasında önemli bir fark var. Al-Ghazālī, tanrı kavramına nedenselllik teorisinde önemli bir yer veriyor, ve tanrıyı doğada ki bütün olguların gerçek sebebi olarak görüyor. Tanrının gücünü ve mucizeleri kanıtlamak için okazyonalizm tezini savunuyor. Tezim, al-Ghazālī'nin zorunlu bağlantılara karşı argümanları ontoloji düzeyinde olduğunu savunyor; farklı bir ifade ile, al-Ghazālī'nin argümanının sonucu doğada nedenselliğin olmadığıdır. Fakat Hume argümanı doğada nedenselliğin olabileceği görüşüyle çelismemektedir. Bu argümanla Hume sadece zorunlu bağlantıların bilgisine sahip olabilecegimizi reddetmektedir.