Defining a population: Women and children in early Republican Turkey, 1923-1950
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Boğaziçi Üniversitesi, ATATÜRK İLKELERİ VE İNKILAP TARİHİ ENSTİTÜSÜ, ATATÜRK İLKELERİ VE İNKILAP TARİHİ ENSTİTÜSÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2004
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: PINAR ÖZTAMUR
Danışman: MEHMET ASIM KARAÖMERLİOĞLU
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü'nde Yüksek Lisans derecesi için Pınar Öztamur tarafından Haziran 2004'te teslim edilen tezin kısa özeti Başlık: Bir Nüfusu Tanımlamak: Erken Cumhuriyet Dönemi'nde Kadınlar ve Çocuklar, 1923-1950 Bu tez erken Cumhuriyet döneminde, 1920'li ve 1940'lı yıllar arası dönemi kapsamakta ve bu dönemde kadınlar ve çocukları; kadınlarla çocukların refah uygulamalarının, yeni bilim ve teknolojilerin ve yönetim sanatının nesnesi olma sürecini incelemektedir. Birinci Dünya ve Kurtuluş Savaşlarından sonra ulus-devletin kuruluş sürecinde, Cumhuriyet Türkiyesinde devlet yetkilileri, entelektüeller, doktorlar gibi birçok aktör sahneye çıkmış ve nüfusun boyutları, büyüme hızı ve "kalite"siyle ilgili endişelerini dile getirmiş; nüfusu hükümet politikalarının ve yönetim tarzının nesnesi durumuna getirmeye çalışmışlardır. Esas olarak nüfus azalmasının önüne geçmeye çabalayan bu yeni yönetim biçimleri sosyal alanın regülasyonu gibi birçok amacı hedeflemiş; nüfus sayımı, sosyal sigorta, şehir planlaması, barınma projeleri gibi birçok tekniğe başvurmuş ve projelerinin nesneleri olarak şehri, evi ve aileyi sorunsallaştırmışlardır. Bu tez, bu nesneler arasında, kadınlar ve çocukları; kadınları ve çocukları hedef alan politikaları ve pratikleri incelemektedir. Çocukluk, "doğru" kadınlık ve annelik gibi kavramlar ışığında, daha geniş düzlemde ulus-devlet sürecinde Türk devleti ve toplumu ile Cumhuriyet seçkinlerinin toplumu dönüştürme çabaları konusunda tartışmalar sunmaktadır. Cumhuriyet seçkinlerinin çocukluk, "doğru" kadınlık ve annelik kavramlarıyla olan takıntılı ilişkisinin gelişimi ulus ve modernite kavramlarıyla olan takıntılı ilişkisinin gelişimiyle koşut bir süreç izlemiştir. Kadın bedeni gibi, çocuk bedeni de Cumhuriyet seçkinlerine, ulus-devlet kuruluş sürecindeki özlemlerini gerçekleştirebilecekleri bir alan yaratmış ve unutmaya çalıştıkları imparatorluk geçmişleriyle kopan bağlarını simgeleştirmiştir. iv