Turkish-Italian relations in the interwar period

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Boğaziçi Üniversitesi, ATATÜRK İLKELERİ VE İNKILAP TARİHİ ENSTİTÜSÜ, ATATÜRK İLKELERİ VE İNKILAP TARİHİ ENSTİTÜSÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2009

Tezin Dili: İngilizce

Öğrenci: HAZAL PAPUÇÇULAR

Danışman: AYDIN BABUNA

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu tez iki savaş arası dönemde Türkiye ve İtalya arasındaki ilişkileri iki yanlı diplomatik ve ekonomik temaslara dayanarak dikkatle incelemektedir. İki devletin birbirine karşı tutumları, dönemin Türk ve İtalyan dış politikalarının spesifik amaçları ışığında, geniş kapsamlı bir tarihsel anlatıyla analiz edilmektedir. Bu bağlamda, bu çalışma Roma'nın, iki savaş arası İtalyan dış politikasının temel unsuru olan mare nostrum politikasını çeşitli zaman dilimlerinin durum ve ihtiyaçlarına göre, Türkiye üzerinde, farklı yöntemler yoluyla uygulayışını göstermeyi hedeflemektedir. Böylece, bahsedilen bu yöntemlerin Türk-İtalyan ilişkilerinin çeşitli dönemlere ayrılmasındaki belirleyici niteliği de sunulmaktadır. Türkiye üzerindeki İtalyan emellerine cevaben, bu tez, Ankara'nın İtalya'yı Türkiye topraklarına en büyük tehlike olarak kabul ederek Türk dış politikasını İtalya'ya göre konumlandırdığını iddia etmektedir. Bundan hareketle, İtalya'nın özellikle 1930'lar Türk dış politikasının, karar, yönelim ve girişimlerinin başlıca belirleyicisi olduğu ileri sürülmektedir.