Aristotle's account of physis and its implications for his ethics

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Boğaziçi Üniversitesi, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2016

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: CANSU AKARSU

Danışman: CHRYSI SIDIROPOULOU

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu tez, Aristoteles'in Nikomakhos'a Etik adlı eserinde sunduğu etik doktrini bağlamında physis (doğa) kavramının, insan "mutluluk"–"iyilik"ini eudaimonia kavramı çerçevesinde oluşturduğu teleolojik etik sistemine etkilerini analiz etmeyi hedefliyor. İkinci bölüm Aristoteles'in işlev argümanı ve Ruh Üzerine adlı eserinde belirlediği ruhun rasyonel ve irrasyonel kısımları ayrımı üzerinden, insanın doğası gereği sahip olduğu yapı ve Aristoteles'in etik sistemi arasındaki ilişki üzerinde duruyor ve bu ilişki çerçevesinde eudaimonia anlayışında belirleyici rol oynayan "iyi" kavramını açıklıyor. Bu analiz bilhassa Aristoteles'in insanın politik ve fiziksel doğası üzerinden nihai hedefinin belirlenmesi arasında kurduğu bağlantıyı açıklamayı hedefliyor. Son bölüm Thomas Nagel'in ve John Lloyd Ackrill'in birbirlerine zıt düşen eudaimonia incelemelerini ele alıyor. Burada, Aristoteles'in eudaimonia anlayışının Nagel'in savunduğu üzere temaşadan meydana gelen bir teorik hayata mı, yoksa insanların karmaşık doğalarından kaynaklanan farklı etkinliklerin mükemmeliyetinin hedeflendiği, bir diğer deyişle teorik ve pratik etkinlikleri aynı anda kapsayan bir hayata mı işaret ettiği sorusuna odaklanıyor. Son tahlilde, Ackrill tarafından ele alınan kapsayıcı anlayışın, insanın özünden kaynanlanan ve nihai iyiliğinde belirleci rol oynayan politik ve fiziksel doğası da göz önünde bulundurularak, Aristoteles'in eudaimonia kavramını açıklayabildiği savunuluyor.