Wastewater treatment technologies by algae-bacteria consortia


Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Boğaziçi Üniversitesi, ÇEVRE BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, ÇEVRE BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: İngilizce

Öğrenci: FAHRİ KORAY SAKARYA

Danışman: ULAŞ TEZEL

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Mikrokirleticiler, çevreye deşarj edilmeden önce atıksuda uygun şekilde arıtılması gereken çeşitli kimyasal maddelerdir. Bu tezde, benzalkonyum klorür (BAK) ve bakır gibi kirleticileri etkili bir şekilde aynı işlemde arıtabilecek bir yosun-bakteri konsorsiyum sistemi önerilmiştir. Bu amaçla çeşitli mikroalglerin farklı ağır metallere ve BAK'a karşı toleransları taranmış ve denenen mikroyosunlar arasında deniz mikroyosunu Tetraselmis suecica, BAK, kadmiyum, bakır ve çinkoya karşı en dayanıklı tür olarak tespit edilmiştir. Daha sonra, BAK parçalayabilen bir bakteri olan Pseudomonas sessilinigenes BIOMIG1'in ağır metal toleransı, büyüme ve BAK parçalanması üzerindeki metal etkisi bakımından belirlenmiştir. Bakır iyonlarının, sadece BAK parçalanmasını etkilediği, ancak zengin organik içeren ortamda büyümeye etki etmediği tespit edilmiştir. Bu türlerin bir konsorsiyumu BAK ve bakır arıtımı için kullanılmış ve 20 ppm BAK ile 1 ppm bakır içeren sentetik ortamda BAK'ın bakteriler tarafından etkili bir şekilde giderildiği, bakırın ise adsorpsiyon ve asimilasyon ile kısmi olarak uzaklaştırıldığı gözlemlenmiştir. Alglerin varlığının, bakterilerin artan bakır konsantrasyonlarında hayatta kalmasına katkıda bulunduğu ve bakterilerin varlığının BAK maruziyetinde alglerin büyümesini desteklediği tespit edilmiştir. Bakırın T. suecica üzerindeki etkisi de novo transkriptomik analiz ile incelenmiştir. Analiz sonucunda karbonhidrat katabolizması, azot asimilasyonu ve yağ asidi biyosentezi ve uzaması yolaklarının ekspresyonlarının arttığı ve metal kanallarının ekspresyonunun değiştiği tespit edilmiştir. Bu çalışmanın sonuçları, endüstriyel atıksu arıtımında mikroalg-bakteri konsorsiyumu kullanılarak sürdürülebilir bir biyolojik iyileştirme yaklaşımının uygulanabileceğini göstermektedir.